Samen zijn

01.31.2016

Willeke zingt het al jaren. En ook al zingen wij die prachtige tekst vaak luidkeels mee… in de praktijk blijken we veelal iets anders te doen. En te zeggen. Zodra we een ander -onze partner, ons kind, een vriend of vriendin- verdrietig zien, schieten we vaak gelijk in de actie modus. Samen lachen hebben we onder de knie. Samen huilen.. dat lukt nog niet altijd. Hoe komt dat toch? Dat we het soms zo lastig vinden om simpelweg “samen” te zijn. Ergens bij te kunnen zijn. Bij emoties te zijn. Zonder direct voor redder in nood te spelen.

Flink zijn… even flink zijn

‘Huil maar niet, het is zo weer over’. ‘Nou niet zo piepen, dat is nergens voor nodig’. ‘Droog je tranen maar gauw, er is niks aan de hand.’ ‘Alles komt goed, morgen is weer een nieuwe dag’ Herkenbaar? Vast wel. Ik betrap mezelf ook regelmatig op deze uitspraken. Goedbedoeld uiteraard. Om de ander te helpen, troosten, op te vrolijken en ga zo maar door. Maar soms is het juist nodig om ook die vervelende emoties toe te laten. En dan wel.. NU! Vandaag. Dat morgen de zon weer schijnt en alles er anders uitziet is natuurlijk helemaal fantastisch, maar nu even niet. Nu wil ik dat je er bent. Nu wil ik dat je naar me luistert. Nu wil ik dat je me ziet.

Om iets een plek te geven, is plek nodig

Letterlijk een ander de ruimte bieden om emoties er te laten zijn. En voor onszelf, als machteloze toeschouwer: in alle rust bij diezelfde emotie van de ander te kunnen zijn. Zonder die emotie gelijk weg te willen nemen, weg te relativeren. Zonder gelijk te helpen, of iets op te lossen.

Luisteren & horen met open oren

Emoties willen nou eenmaal gezien en gehoord worden. Probeer de volgende keer dat je iemand in jou bijzijn in tranen uitbarst dus eens anders te reageren dan dat je gewend bent. Gewoon door er te zijn. Je hoeft niet altijd iets te doen of te zeggen. Laat weten dat je er bent, dat kan al genoeg zijn. En bevestig de ander zijn gevoel! “Ja, je voelt je klote. Ja, het is niet makkelijk. Ja, het is oneerlijk. Ja, het doet pijn. Ja, het is niet leuk. En ja, je mag boos, verdrietig, teleurgesteld, onzeker en bang zijn. Ja, ik ben er. Laat relativeren en erover praten voor wat het is. Dat kan altijd nog. Later.

Het volgende korte animatie filmpje was voor mij een ware eyeopener. En een filmpje dat iedereen eigenlijk verplicht 1 keer per week zou moeten bekijken, gewoon als geheugensteuntje!

 

Samen zijn – 
Is samen lachen, samen huilen -
 Leven door dichtbij elkaar te zijn – 
Samen zijn – Is sterker dan de sterkste storm -
 Gekleurder dan ‘t grauwe om ons heen -
 Want samen zijn -
 Ja samen zijn – Dat wil toch iedereen

Fotografie door Kim Booij, Pure Memories Photography