Zomaar een Jaar

12.31.2014

2014 was zo’n jaar, dat voorbij vloog werkelijk waar. Wat ging het bizar snel, in één tel, voorbij alweer, zomaar. Een jaar dat begon met een turbulente start, dat maakte mij ietwat verward. Afscheid genomen in Amsterdam, daar woont nog steeds een lieve man. Een breuk die voor velen zo voor de hand leek, en achteraf ook de juiste bleek. Geen van ons beide had ellende verdiend, vandaar vandaag de dag gelukkig nog steeds een goeie vriend. Vervolgens met mijzelf aan de slag. Geen half werk, maar juist met die dingen die ik met het blote oog niet zag.

Een jaar vol ervaringsleer, soms letterlijk en figuurlijk in de knoop. Veel nieuwe mensen leren kennen en van ze geleerd, een hele hoop! Met mooie mensen mogen werken, al coachend naar een hoger bewustzijn. Van ontelbare kwetsbaarste momenten getuige mogen zijn. Memorabele momentjes van geluk en echtheid hebben mij tijdens een hoop legendarische trainingen intens verblijd. De kracht van mensen die zichtbaar wordt in het diepst van hun zijn is gigantisch mooi, het moment dat ze zich bevrijden van oude pijn en ontsnappen uit hun kooi.

Een jaar waarin ik ook helaas mijn baan ben verloren, en plots in een zwart gat belande, tot over m’n oren. Een jaar waarin ik afstand genomen heb van Creative Consciousness en de complete familie daaromheen, iets wat onbewust een belangrijk onderdeel van mijn bestaan was geworden, samengesmolten van top tot teen. Een periode waar ik met liefde op terugkijk, en soms heel erg mis. Het bracht mij een nieuwe blik op het leven en zijn, dat gewoonweg is wat het is.

Een jaar waarin ik bovendien zomaar ineens de liefde van mijn leven ben tegen gekomen. Dat avontuur opende zowaar een compleet nieuwe doos vol dromen. Een liefde zo puur en oprecht, wat voor mij in het begin zorgde voor een intern gevecht. Een gevecht in mijn lijf en in mijn hoofd, plots had iemand mijn beschermende ridders van schildjes beroofd. Zomaar brak iemand door mijn dikke vette muur, en kuste me vol passie wanneer de draak in mij spuwde met vuur. Een man die mijn hart vulde met liefde en warme gloed, vanaf dat moment wist ik, dit zit wel goed.

Een jaar waarin ik weer ben begonnen met schrijven en dichten, een oude passie van me, die leidde tot blogs en gedichten. Al schrijvend ontstond er meer rust in mijn hoofd, en werden de altijd tetterende stemmetjes enigszins gedoofd. Maar toen ineens, als een sluw slim beest, vond jij dat het genoeg was geweest. Jij kwam en jij nam. Een depressie die ik totaal niet had zien aankomen, omdat ik te druk was met vrolijk doorgaan en dromen. Jij liet me ineens écht stil staan. En zo kwam ik oog in oog met mijn grootste angsten te staan. Heb ik paniek doorleefd en omarmt, mijn grootste nachtmerries doorstaan. Zien komen en zien gaan.

Een jaar waarin ik eindelijk heb geleerd waar het leven écht om gaat. Steeds weer het moment omarmen waarin je keer op keer staat. Het leven volledig accepteren zoals het is. Niet brommen en piepen over dat wat er (nog) niet is. Niet bij iedere tegenslag ellende of verdriet, wensen of denken “ik wil dit niet!” Een jaar waarin ik leerde dat hoe hard ik ook wegren voor pijn, het een stuk pleziergier verliep als ik het gewoonweg toeliet, erbij kan zijn.

2014 is bijna voorbij, 365 dagen op een rij. Ik ben er klaar voor, een nieuw jaar vol nieuwe momenten. Vol dalen en pieken, met nieuwe uitdagingen en talenten. Een toast, een proost, op zomaar weer een nieuw jaar, 2015, staat klaar!