Loslaten

Ik hoor het steeds meer. Tijdens gesprekken met vriendinnen bij een glas wijn, aan de koffietafel bij mijn schoonouders, bij netwerkborrels met collega’s, bij De Wereld Draait Door en zelfs bij Carlo & Irene… Het lijkt alsof de wereld worstelt met loslaten. Loslaten van stress, angsten, relaties, liefdes, dierbaren, werk, conflicten, verdriet en ga zo maar door. 

De touwtjes laten vieren. Stoppen met piekeren. Uit je hoofd & in je lijf! Dat roepen we met z’n allen bij iedere tegenslag, euvel of naar gevoel. Wat maakt dat dit thema zo leeft? Wat maakt dat we met alle kennis en bewustzijn anno 2014 nog steeds niet de succesformule voor loslaten gevonden hebben? 

Van de week had ik een gesprek met een bijzondere vrouw met een bijzondere gave. Ik worstel op dit moment in mijn leven met de zogenaamde volgende stap. De toekomst. Onzekerheid. Het vinden van de juist baan. Financiële stress. De tikkende klok…

Als een rode draad en wijze raad sprak ook dit bijzonder mens over loslaten. Accepteren en overgave. Omarmen waar je bent met alle bijbehorende gevoelens van dien. 

Na jaren ervaring op het gebied van bewustzijn, voel ik nog steeds de drang naar zekerheid. Controle. Veiligheid. Die drang zit diepgeworteld. Op celniveau vastgeroest. Een sluimerend zelfdestructief patroon dat mij keer op keer terug fluit zodra ik begin te leven. Een donkere wolk die mij belemmert te dansen in licht. Ik zie en hoor mezelf haar vragen; “Hoe doe ik dat, loslaten, heb je tips, tools, trucs?” En terwijl ik deze schreeuw om verlossing uitspreek besef ik me dat daar de oplossing ligt. Er is geen gouden tip. Er bestaat geen tool, geen handvat, geen geheime formule, geen meditatie, geen rustgevende olie of tabletje, geen therapie, geen training.. Loslaten kun je niet controleren. Loslaten heeft geen stappenplan. Het geheim van loslaten zit verstopt in het woord. Laten. Laat. Laat zijn. Laat gaan. Laat los. Ontspan. Haal diep adem. Adem in. Adem uit. 

Wat als we met z’n alle zouden stoppen met het zoeken naar de succesformule? En het gewoonweg… laten! Los laten. 

Deel & inspireer

Share on facebook
Share on pinterest
Share on whatsapp

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

andere blogs

Loslaten

Loslaten Ik hoor het steeds meer. Tijdens gesprekken met vriendinnen bij een glas wijn, aan de koffietafel bij mijn schoonouders, bij netwerkborrels met collega’s, bij

(H)erkenning

(H)erkenning Zolang ik me kan herinneren ben ik gevoelig voor prikkels. Gevoeliger dan normaal. Zeggen ze. Maar goed, wat is normaal? En wie zijn ze?

Help ik ben een Twijfelkont!

Help ik ben een twijfelkont! Ken je dat gevoel? Als je na lang wikken en wegen eindelijk een knoop hebt doorgehakt er meteen een stemmetje